تاریخچه توسعه ترانسفورماتورهای غوطه ور در روغن

روغن ترانسفورماتور مایعی بر پایه نفت است که پتانسیل سوختن دارد و از نظر حفاظت از محیط زیست دارای معایبی است. با این حال، به دلیل عملکرد عالی و قیمت پایین روغن ترانسفورماتور، اکثریت قریب به اتفاق ترانسفورماتورهای قدرت هنوز از روغن ترانسفورماتور به عنوان عایق و محیط خنک کننده استفاده می کنند.
در پایان قرن نوزدهم، ترانسفورماتورها شروع به استفاده از روغن ترانسفورماتور به عنوان عایق و وسیله خنک کننده کردند و ترانسفورماتورهای غوطه ور در روغن ظاهر شدند. روغن ترانسفورماتور علاوه بر ذخیره طبیعی فراوان و قیمت پایین، به دلیل ویژگی های زیر به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفته است.
1) استفاده در ارتباط با مواد فیبر، عملکرد عایق خوبی دارد، می تواند فاصله عایق را کاهش دهد و هزینه ها را کاهش دهد.
2) روغن ترانسفورماتور دارای ویسکوزیته کم و عملکرد انتقال حرارت خوب است.
3) به خوبی می تواند از هسته و سیم پیچ ها در برابر نفوذ رطوبت در هوا محافظت کند.
4) از کاغذ عایق و مقوای عایق در برابر اثرات اکسیژن محافظت کنید، پیری مواد عایق را کاهش دهید و عمر ترانسفورماتور را افزایش دهید.
به جز برخی از ترانسفورماتورها و ترانسفورماتورهای گازی با ظرفیت کوچک و متوسط، اکثریت قریب به اتفاق ترانسفورماتورهای بزرگ و متوسط ​​هنوز از روغن ترانسفورماتور به عنوان یک محیط خنک کننده و عایق استفاده می کنند.
درجه مقاومت حرارتی عایق ترانسفورماتور آغشته به روغن ترانسفورماتور کلاس A و دمای عملیاتی طولانی مدت 105 درجه است.